වත්මන් සමාජය තුළ දිනෙන් දින අසන්නට ලැබෙන ළමා අපචාර පිළිබඳ පුවත් ඕනෑම සංවේදී මිනිසකුගේ හදවත කම්පා කරවයි. රටක අනාගතය භාර ගැනීමට සිටින කුඩා දරුවන් මෙවැනි බිහිසුණු ව්යසනයන්ගෙන් ආරක්ෂා කර ගැනීම මවුපියන්, ගුරුවරුන් මෙන්ම සමස්ත සමාජයේම පැහැර හැරිය නොහැකි වගකීමකි. මේ සඳහා අප විසින් ගතයුතු ප්රායෝගික පියවර කිහිපයක් හඳුනාගත හැකිය.
දරුවන් ආරක්ෂා කිරීමේ පළමු පියවර වන්නේ ඔවුන් සමඟ පවතින සන්නිවේදනය ශක්තිමත් කිරීමයි. දවස පුරා තමන්ට සිදු වූ සෑම දෙයක්ම කිසිදු බියකින් තොරව මවුපියන් සමඟ පැවසීමට හැකි පරිසරයක් නිවෙස තුළ නිර්මාණය කළ යුතුය.
එමෙන්ම, දරුවන්ට ඔවුන්ගේ ශරීරය පිළිබඳව නිවැරදි අවබෝධයක් ලබා දීම අත්යවශ්ය වේ.
කිසිවකුට තමන්ව අපහසුතාවට පත්වන අයුරින් ස්පර්ශ කිරීමට ඉඩ නොදිය යුතු බව දරුවාට කියා දිය යුතුය. තමාගේ අවයව පෙන්වීමට හෝ වෙනත් අයෙකුගේ අවයව දෙස බැලීමට බල කරන යමකුට එරෙහිව “එපා” යැයි පැවසීමට දරුවා ධෛර්යමත් කළ යුතුය.
කිසිවකු හෝ රහසක් ලෙස තබා ගැනීමට පවසමින් තමන්ට රිදවීමක් හෝ අමුතු හැසිරීමක් පෙන්වන්නේ නම්, ඒ පිළිබඳව වහාම මවුපියන් දැනුවත් කිරීමට දරුවා හුරු කළ යුතුය.
මවුපියන් සැමවිටම දරුවන්ගේ හැසිරීම් පිළිබඳව දැඩි අවධානයකින් පසුවිය යුතුය. තාවකාලික කාර්යබහුලත්වය නිසා දරුවන්ව මඟහැරීමට ඉඩ නොදීම වැදගත්ය.
දරුවා හදිසියේම අසාමාන්ය ලෙස බිය වීම, හුදකලා වීම, නින්දෙන් බිය වී ඇහැරීම හෝ ආහාර අරුචිය වැනි ලක්ෂණ පෙන්වන්නේ නම්, ඒ පිළිබඳව වහාම සොයා බැලිය යුතුය.
ඇතැම් විට සමීපතම ඥාතියකු, අසල්වැසියකු හෝ පවුලේ සාමාජිකයකුට වුවද දරුවා අකමැත්තක් දක්වන්නේ නම්, දරුවාට බැණ හෝ බලහත්කාරකම් කරමින් ඔවුන් අසලට නොයැවිය යුතුය.
නූතනයේ දුරකතනය සහ අන්තර්ජාලය හරහා සිදුවන ළමා අපචාර ප්රමාණය ඉහළ ගොස් ඇත. දරුවන් අන්තර්ජාලය භාවිත කරන්නේ කුමන අරමුණකටද, ඔවුන් කතා කරන්නේ කවුරුන් සමඟද යන්න නිරීක්ෂණය කළ යුතුය. නාඳුනන පුද්ගලයන් සමඟ අන්තර්ජාලයෙන් සම්බන්ධ වීමේ ඇති අවදානම ඔවුන්ට පැහැදිලි කර දිය යුතුය.
යම් හෙයකින් දරුවකු මෙවැනි අනතුරකට මුහුණ දී ඇතැයි සැක සිතේ නම්, කිසිදු පමාවකින් තොරව ක්රියාත්මක විය යුතුය. එහිදී වෛද්යවරයකුගේ පරීක්ෂාවකට වහාම දරුවා යොමු කිරීම, ළමා ආරක්ෂක අධිකාරිය (1929) හෝ පොලීසිය දැනුවත් කිරීම කළ යුතුය.
ළමා කාලය යනු ආදරය සහ සුරක්ෂිතභාවය විඳිය යුතු කාලයකි. දරුවන්ගේ මානසික හෝ කායික සෞඛ්යය පලුදු වීමට පෙර, ඔවුන්ට ගැළපෙන සුරක්ෂිත වටපිටාවක් නිර්මාණය කිරීම අප සැමගේ පරම යුතුකමකි. නිවැරදි මඟපෙන්වීම සහ අවදානම පිළිබඳව සැණින් ක්රියාත්මක වීම තුළින් අපේ දරුවන්ගේ අනාගතය සුරක්ෂිත කළ හැකිය.
