තාක්ෂණයේ දියුණුවත් සමඟ වත්මන් සමාජයේ දරුවන්ගේ විනෝදාස්වාදයේ ප්රධාන අංගයක් බවට පරිගණක සහ ජංගම දුරකතන ක්රීඩා (Video Games) පත්ව ඇත. බැලූ බැල්මට එය හුදෙක් විනෝදාංශයක් හෝ කාලය ගත කිරීමේ ක්රමයක් ලෙස පෙනුන ද, එහි ඇති අඳුරු සහ බිහිසුණු පැත්ත අද වන විට මුළු මහත් සමාජයම කඳුළින් තෙත් කිරීමට සමත් වී තිබේ. මෙම ක්රීඩාවල පවතින දැඩි ඇබ්බැහිකම නිසා අද වන විට ළමා පරපුර දරුණු ඛේදවාචකයන් කරා තල්ලු වෙමින් පවතී. එහි දරුණුම සහ අවාසනාවන්තම ප්රතිඵලය වී ඇත්තේ, ලොව පුරා මෙන්ම මේ පුංචි ශ්රී ලංකාවේ ද අහිංසක දරුවන් රැසක් තමාගේ වටිනා ජීවිත තනිවම බිලිගැනීමට (දිවිනසා ගැනීමට) පෙලඹීමයි.
ලෝකයේ විවිධ රටවලින් මෙන්ම මෑතකාලීනව අපේ රටෙන් ද වාර්තා වූ ඇතැම් සිදුවීම් දෙස බැලීමේදී, මෙම මාරක ක්රීඩා දරුවන්ගේ මානසිකත්වය කොතරම් දුරට විකෘති කර ඇත්දැයි පැහැදිලි වේ. ඇතැම් ක්රීඩාවල අන්තර්ගත වන ප්රචණ්ඩත්වය, අභියෝග සහ “Task” (පැවරුම්) සම්පූර්ණ කිරීමට ඇති පෙලඹවීම අවසානයේ දරුවා මෙහෙයවන්නේ ස්වයං හානිකර ගැනීම් වෙතටයි. විශේෂයෙන්ම ‘බ්ලූ වේල්’ (Blue Whale) වැනි මාරාන්තික ක්රීඩා මෙන්ම, වර්තමානයේ ප්රචලිත විවිධ සබැඳි (Online) සූදු සහ සටන් ක්රීඩා දරුවන් තුළ දැඩි ආතතියක්, හුදෙකලාවක් සහ ආවේගශීලි බවක් ඇති කරයි. ක්රීඩාවෙන් පරාජය වීම හෝ ඉන් ඉවත් වීමට නොහැකි වීම නිසා ඇති වන මානසික බිඳවැටීම හමුවේ, ඇතැම් දරුවන් තාවකාලික විසඳුමක් ලෙස සියදිවි තොර කර ගැනීමට පෙලඹෙන්නේ මවුපියන්ගේ දෑස් කඳුළින් පුරවමිනි.
මෙම ඛේදවාචකයෙන් අපේ දරුවන් බේරාගැනීම වෙනුවෙන් වෛද්යවරයකුගේ හෝ උපදේශකවරයකුගේ සහය පැතීමට පෙර, නිවෙස තුළින්ම මූලික පියවර තැබිය යුතුය. දරුවා නිරන්තරයෙන් දුරකතනය හෝ පරිගණකය සමඟ හුදෙකලා වන්නේ ඇයිදැයි මවුපියන් සොයා බැලිය යුතුය. ඔවුන් ක්රීඩා කරන්නේ තමන්ට ගැළපෙන ක්රීඩා ද යන්න පිළිබඳව දැඩි අවධානයෙන් සිටීම අත්යවශ්ය වේ. තාක්ෂණය මුළුමනින්ම තහනම් කිරීම විසඳුම නොවේ; නමුත් දරුවන් සමඟ ගොඩනඟා ගන්නා සමීප සන්නිවේදනය, ඔවුන්ව එළිමහන් ක්රීඩාවලට සහ නිර්මාණශීලිව සිතන කටයුතුවලට යොමු කිරීම මඟින් මෙම ඇබ්බැහියෙන් මුදාගත හැකිය.
අනාගතයේ රට භාර ගැනීමට සිටින දරු පරපුර මේ අයුරින් අකාලයේ විනාශ වී යාමට ඉඩ දිය නොහැකිය. අන්තර්ජාලය සහ පරිගණක ක්රීඩා මඟින් ළමා මනස මෙල්ල කරන මේ මාරක ග්රහණයෙන් අපේ දරුවන් මුදාගැනීම, මවුපියන්ගේ මෙන්ම මුළු මහත් සමාජයේම සහ බලධාරීන්ගේ ද පැහැර හැරිය නොහැකි සාමූහික වගකීමකි.
